Más de un siglo de pureza pontevedresa
De las fuentes del Lérez al manantial de Sanxines: la historia de un agua que nunca dejó de fluir
Innovación e embotellado
Visionario para a súa época, Casimiro Gómez promoveu unha das primeiras plantas embotelladoras de Galicia.
As augas envasábanse en botellas de vidro grosas, seladas para preservar o seu gas natural cun tapón metálico de chumbo ou estaño, un selo común que garantia a pureza e a orixe durante o transporte.
Grazas a esta innovación, Aguas del Lérez consolidouse como unha das marcas de auga máis prestixiosas do noroeste da PenÃnsula Ibérica a principios do século XX.
Nacida para exportar
La calidad y elegancia de Aguas del Lérez la llevaron más allá de Galicia.
Fue exportada a países como China, India, Inglaterra, Argentina, Egipto o Australia, y llegó a ser proveedora de la Casa Real Española, además de ser suministrada a la White Star Line, operadora del legendario Titanic.
​
Un hito excepcional para una marca gallega en una época en la que muy pocas aguas españolas lograban proyección internacional.
Renacemento contemporáneo
Máis dun século despois, Augas de Lérez volve fluÃr cunha perspectiva contemporánea.
Unha auga moi baixa en mineralización, equilibrada e fresca, á que lle engadimos gas natural para recuperar a efervescencia orixinal que a fixo famosa.
Cada botella é unha homenaxe á xeoloxÃa gallega, ao clima atlántico e ao carácter sincero de Pontevedra.
1906 O balneario de Lérez
En 1906, ás beiras do rÃo Lérez e na zona de Monte Porreiro, o empresario galeguista Casimiro Gómez Cobas inaugurou o Balneario do Lérez, que axiña se converteu nun sÃmbolo de modernidade e benestar.
Frecuentada por familias ricas e intelectuais, as súas augas mineiro-medicinais carbonatadas, cunha lixeira efervescencia natural, eran recoñecidas pola súa pureza e propiedades dixestivas, marcando unha idade de ouro para Pontevedra.
Desaparición e legado
A Guerra Civil marcou o fin do histórico balneario.
Co tempo, a paisaxe orixinal desapareceu. A urbanización de Monte Porreiro alterou a paisaxe e contaminou o acuÃfero orixinal, facendo imposible recuperar as fontes que deran fama a aquelas augas lendarias. Pero o espÃrito do Lérez permaneceu.
Hoxe, ese legado renace na fonte de Sanxines, no monte Xiabre, onde a auga brota entre o granito e o bosque atlántico.
